Κρείττον του λαλείν το σιγάν.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

 

Όσοι δεν γνωρίζουν τα μυστικά του τόξου Κρήτη – Κάρπαθος – Ρόδος – Σύμπλεγμα Καστελορίζου και πλειοδοτούν υπέρ της μειωμένης επήρειας των νησιών, καλύτερα να βγάλουν το σκασμό.

Πέραν της εξασφάλισης της συνέχειας των ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου, η ΑΟΖ νότια του προαναφερθέντος τόξου κρύβει κάτι ακόμη στα σπλάχνα της και αυτό το κάτι ακούει στο όνομα «Υδρίτες Μεθανίου».

Οι υδρίτες μεθανίου αποτελούνται από παγόβουνα που εμφανίζονται σε υπεδάφιες αποθέσεις, όπου οι συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης είναι ευνοϊκές για το σχηματισμό τους. Εάν ο πάγος αυτός απομακρυνθεί από αυτό το περιβάλλον θερμοκρασίας/πίεσης καθίσταται ασταθής. Υδρίτες έχουν ανακαλυφθεί τόσο σε θαλάσσια βάθη 300 έως 500 μέτρων με θερμοκρασίες, μικρότερες από -0,15 βαθμούς κελσίου, όσο και σε περιοχές με βάθος 2000 - 2500 μέτρων και με θερμοκρασίες πυθμένα 13,8 έως 16,8 βαθμούς κελσίου.

Ανάλυση Συμφωνίας 24ης Μαΐου 1977 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος - Ιταλίας

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Ένα από τα επίκαιρα θέματα αυτών των ημερών είναι η ιστορική συμφωνία οριοθετήσεως της ΑΟΖ Ελλάδος – Ιταλίας, η οποία όπως αφέθηκε να εννοηθεί, είναι απλή επικαιροποίηση της αντίστοιχης συμφωνίας οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος – Ιταλίας η οποία υπεγράφη την 24^η Μαΐου 1977 και τέθηκε σε ισχύ την 12^η Νοεμβρίου 1980.

Μέχρι να δημοσιευτεί το κείμενο της συμφωνίας για την ΑΟΖ, θα προσπαθήσω να κάνω μία ανάλυση της συμφωνίας του 1977 για την Υφαλοκρηπίδα.

Αυτές είναι οι συμφωνηθείσες συντεταγμένες των 16 σημείων οριοθέτησης της Υφαλοκρηπίδας :

      Point    Latitude N      Longitude East

          1        39° 57.7'             18° 57.5'

          2        39° 52.4'             18° 56.1'

          3        39° 49.0'             18° 54.9'

          4        39° 17.3'             18° 55.6'

          5        39° 02.0'             18° 54.0'

          6        38° 30.0'             18° 43.9'

          7        37° 52.0'             18° 28.6'

          8        37° 21.3'             18° 17.0'

          9        36° 59.5'             18° 19.1'

          10      36° 54.4'             18° 19.2'

          11      36° 45.0'             18° 18.6'

          12      36° 26.5'             18° 18.0'

          13      36° 24.1              18° 17.7'

          14      36° 11.0'             18° 15.7'

          15      36° 09.0'             18° 15.7'

          16      35° 34.2'             18° 20.7'

Το συμφωνηθέν όριο της Υφαλοκρηπίδας Ελλάδας - Ιταλίας απεικονίζεται στο συνημμένο χάρτη μεγέθους σελίδας. Οι επίσημοι χάρτες που απεικονίζουν τη διαχωριστική γραμμή προσαρτήθηκαν στην αρχική συμφωνία. Οι μετρήσεις που χρησιμοποιούνται σε αυτήν τη μελέτη βασίζονται σε διαγράμματα και γεωδαιτικές παραμέτρους διαφορετικές από αυτές που χρησιμοποιούνται από τα μέρη της συμφωνίας. Ελαφρές αποκλίσεις μπορεί, επομένως, να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε σύγκριση των χαρτών.

Το όριο της υφαλοκρηπίδας αποτελείται από δέκα έξη (16) σημεία, δεκαπέντε πέντε (15) τμήματα, δεκατέσσερα (14) σημεία στροφής, δύο (2) τερματικά σημεία και εκτείνεται σε μια γενική κατεύθυνση Βορρά-Νότου για 268 ναυτικά μίλια. Το βάθος του νερού στην περιοχή των ορίων κυμαίνεται από 800 έως 4.000 μέτρα περίπου.

Το βόρειο τερματικό σημείο (σημείο 1) είναι το σημείο της πλησιέστερης προσέγγισης στις ακτές της Ελλάδας και της Ιταλίας. Βρίσκεται 22,0 ναυτικά μίλια από τον κόλπο του Otranto και 20,1 ναυτικά μίλια από τη νήσο Οθωνοί. Το νότιο  τερματικό σημείο (σημείο 16) βρίσκεται 168,9 ναυτικά μίλια από την ακτή Capo Passero της Σικελίας και 163,4 ναυτικά μίλια από το ελληνικό νησί Σταμφάνι νότια της Ζακύνθου.

Ο Ερντογάν θα αντιμετωπίσει την ώρα της κρίσης για τις αδίστακτες πολιτικές του.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan πυροδοτεί ταραχές στην προσπάθεια του να υπονομεύσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα των αραβικών χωρών, όπου επιδιώκει να διεκδικήσει τον εαυτό του ως Οθωμανό Σουλτάνο, καθώς και χωρών εκτός μουσουλμανικής επικράτειας όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Οι δυνάμεις του ισχυρού ανδρός της Τουρκίας έχουν επιφέρει καταστροφές στις εξαθλιωμένες από τους πολέμους χώρες της Συρίας και της Λιβύης, ενώ παρεμβαίνουν στο βόρειο Ιράκ και δημιουργούν στρατιωτική βάση στο Κατάρ.

Η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική παρουσία στη Συρία και τη Λιβύη. Ο τουρκικός στρατός ξεκίνησε διασυνοριακές επιχειρήσεις εναντίον κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία τον Οκτώβριο και τον Ιανουάριο στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Η Τουρκία έχει επίσης αναπτύξει ανταρτικές συμμαχικές δυνάμεις από Σύριους μαχητές που αγωνίζονται στον τελευταίο προμαχώνα της Συρίας, την επαρχία Idlib, και στη Λιβύη για να ενισχύσει την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) με έδρα την Τρίπολη, η οποία συγκρούεται με τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης (LNA), με επικεφαλής τον στρατηγό Khalifa Haftar.

Ο Αντγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου για το καθεστώς των Ε/Τ συνόρων στον Έβρο.

Προσκεκλημένος στο Δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων με το δημοσιογράφο Γιώργο Γκόντζο, στην εκπομπή του “ΟΤΙ ΠΕΙΣ ΕΣΥ”, ο Αντγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου για το καθεστώς των Ε/Τ συνόρων στον Έβρο.

Ο Έβρος ποταμός και η οροθέτηση των συνόρων Ελλάδος – Τουρκίας στη Θράκη.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Το μόνο που γνωρίζουν αρκετοί σύγχρονοι Έλληνες για τον Έβρο, είναι η γνωστή απειλή της εκάστοτε εξουσίας «Θα σε στείλω εξορία στον Έβρο» και τίποτε περισσότερο.

Διάβασα πολλά αυτές τις ημέρες για την κατάληψη ή καταπάτηση Ελληνικού εδάφους από τούρκους στρατοχωροφύλακες, για Συνθήκη της Λωζάνης, για επιτροπή συνόρων, για κατασκευή φράχτη και άλλα διάφορα που δημιουργούν σύγχυση και ανησυχία στον Έλληνα αναγνώστη.

 

Η Έλληνο – Τουρκική μεθόριος μήκους 203 χλμ. στη Θράκη οροθετήθηκε οριστικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης η οποία υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 του άρθρου 2 της συνθήκης αναφέρεται :

Σύνορα Ελλάδος – Τουρκίας στη Θράκη

•   Από το σημείο ενώσεως των συνόρων Τουρκίας, Βουλγαρίας και Ελλάδος μέχρι της συμβολής του Άρδα και του Έβρου: ο ρους του Έβρου.

• Εκείθεν προς τα άνω του Άρδα μέχρι σημείο επί του ποταμού τούτου ορισθησομένου επί του εδάφους εγγύτατα προς το χωρίον Τσουρέκ‐κιοϊ: ο ρους του Άρδα.

• Εκείθεν Νοτιοανατολικώς μέχρι σημείου επί του Έβρου εις απόστασιν ενός χιλιομέτρου προς τα κάτω του Βόσνα κιοϊ: γραμμή αισθητώς ευθεία αφίνουσα εν Τουρκία το χωρίον Βόσνα‐κιοϊ. Το χωρίον Τσουρέκ‐κιοϊ θα παραχωρηθή εις την Ελλάδα ή εις την Τουρκίαν, καθʹ όσον η πλειονότης του πληθυσμού ήθελεν αναγνωρισθή ελληνική ή τουρκική υπό της εν τω άρθρω 5 προβλεπομένης επιτροπής, μη συνυπολογιζομένων των μεταναστευσάντων εις το χωρίον τούτο μετά την 11 ην Οκτωβρίου 1922.

• Εκείθεν μέχρι του Αιγαίου: ο ρους του Έβρου.

Τι συμβαίνει με την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και τον Ελληνισμό της Β/Η;

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Συμπληρώθηκαν 106 χρόνια από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και ακόμη το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα εκκρεμεί, όταν τα άλλα δύο ζητήματα είχαν αίσιο τέλος. Το Αυστριακό λύθηκε το 1955 με την ουδετερότητα της και το Γερμανικό το 1991 με την ένωση των δύο Γερμανιών.

Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε στην Κέρκυρα στις 17 Μαΐου 1914, ανάμεσα στην  Αλβανική κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπούσε ο πρίγκιπας Wied (Vidi I) και του Γεωργίου Χρηστάκη - Ζωγράφου, προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου». Με την συνυπογραφή αυτή, τερματίστηκαν οι ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στην Αλβανική χωροφυλακή και τους Ιερούς Λόχους της Β/Η και παραχωρήθηκε αριθμός δικαιωμάτων και προνομίων στον Ελληνικό τοπικό πληθυσμό της Βορείου Ηπείρου.

 

Οι Πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων ανήγγειλαν στην Ελλάδα ότι οι κυβερνήσεις των εγκρίνουν το Πρωτόκολλο και η Αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε την συμφωνία και απέδωσε το επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στις 23 Ιουνίου 1914 στην αυτόνομη κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου.

Η περιοχή της Βορείου Ηπείρου απέκτησε επίσημα την αυτονομία της υπό την αιγίδα του πρίγκηπα Vidi Ι της Αλβανίας, με δικαιώματα μεταξύ των οποίων :

•  Στρατολόγηση αυτοχθόνων στην χωροφυλακή.
•  Απαγόρευση παραμονής στρατιωτικών μονάδων αποτελούμενων από μη ντόπιους στην περιοχή, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επανάστασης.
•  Διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την ελληνική.
•  Θρησκευτική διδασκαλία μόνο στα ελληνικά.

Ο Ερντογάν, ο Μουσταφά Κεμάλ και η Ελλάδα.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Εν όψει της συμπληρώσεως της πρώτης εκατονταετηρίδας του νεότερου τουρκικού κράτους το 2023 και της μεγαλομανίας του Ερντογάν, ο οποίος φιλοδοξεί πάντοτε να ξεπεράσει τον Μουσταφά Κεμάλ, τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας και μια από τις πλέον ιστορικές φιγούρες της χώρας, παρατηρούμε τις εναγώνιες προσπάθειες του με κάθε κόστος να επιτύχει κάτι σημαντικό στην τρέχουσα ιστορία, είτε αυτό θα είναι η αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είτε η αναθεώρηση της Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, είτα η προσάρτηση ξένων εδαφών ή/και θαλασσίων ζωνών στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

Τα όνειρα του ξεκίνησαν με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και την Αραβική Άνοιξη. Ένα κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (Δεκέμβριος 2010), κατά τη διάρκεια των οποίων ο Ερντογάν προσπάθησε να χειραγωγήσει το μουσουλμανικό στοιχείο και να εμφανιστεί ως ο ηγέτης του. Η προσπάθεια αυτή ναυάγησε όταν ο στρατηγός Αμπντούλ Φατάχ Σίσι, ως επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της Αιγύπτου, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκδίωξη του τότε Αιγύπτιου πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι με στρατιωτικό πραξικόπημα (Ιούλιος 2013) αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας.

Στο ράφι το θέμα των S-400 Τουρκίας λόγω κορωνοϊού;

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Τα σχέδια της Τουρκίας για μετάβαση στο ρωσικό σύστημα πυραυλικής άμυνας S-400 έχουν καθυστερήσει λόγω της πανδημίας COVID-19, πλην όμως η Άγκυρα φαίνεται ότι δεν έχει καμία πρόθεση να υλοποιήσει την απόφαση ενεργοποίησης των συστημάτων αυτών, η οποία απειλεί την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων.

Η Ουάσιγκτον έχει ήδη απειλήσει την Άγκυρα με κυρώσεις και σε πρώτη φάση απέβαλε πέρυσι την Τουρκία από το πρόγραμμα κατασκευής και προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών 5^ης γενιάς F-35, όταν η Τουρκία προμηθεύτηκε τους S-400, οι οποίοι όπως υποστηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι συμβατοί με τα συστήματα του ΝΑΤΟ και απειλούν τις δυνατότητες stealth  του νέου αυτού μαχητικού αεροσκάφους.

Το 2019 η Τουρκία είχε ανακοινώσει ότι θα θέσει σε λειτουργία τα ρωσικά αυτά πυραυλικά αμυντικά συστήματα τον Απρίλιο 2020. Ανώτερος τούρκος αξιωματούχος δήλωσε πρόσφατα στο Reuters  ότι : «Δεν πρόκειται να υπαναχωρήσουμε στην απόφαση μας να ενεργοποιήσουμε τους S-400, αλλά λόγω του COVID-19 το σχέδιο μας για την ενεργοποίηση τους τον Απρίλιο του 2020 θα καθυστερήσει».

Οι παλινωδίες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και οι επιπτώσεις στα κρίσιμα οπλικά της συστήματα.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα εξοπλιστικά προγράμματα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, ως μοχλό πίεσης στον υπολογισμό της εξωτερικής της πολιτικής τη δεκαετία του 1990. Δηλαδή αγοράζει από την Γαλλία ή τη Γερμανία για να ενισχύσει τη διαδικασία ένταξης της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αγοράζει από το Ισραήλ για να ενισχύσει τη στρατηγική της εταιρική σχέση,  αγοράζει από τις ΗΠΑ για να διατηρήσει την αμερικανική πολιτική υποστήριξη και ούτω καθεξής. 

Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, η Τουρκία δεν είναι πλέον αγοραστής έτοιμων (off-the-shelf ) οπλικών συστημάτων, πλην όμως η εξωτερική της πολιτική εξακολουθεί να περιστρέφεται περί τον τομέα των προμηθειών αμυντικού υλικού.

Οι απώλειες και το μέλλον των τουρκικών επιχειρήσεων.

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Ο αυξημένος αριθμός απωλειών που υπέστη ο τουρκικός στρατός τους τελευταίους μήνες σε τρία μέτωπα που έχει εμπλακεί, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εσωτερική αντίθεση των πολιτικών δυνάμεων και των λαϊκών στρωμάτων στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας σε περιοχές εκτός των συνόρων της.

Από τις αρχές του τρέχοντος έτους, οι απώλειες τούρκων στρατιωτικών που έλαβαν χώρα στις επιχειρήσεις στη Συρία, στη Λιβύη και στο Ιρακινό Κουρδιστάν όπου αναπτύχθηκαν οι ένοπλες δυνάμεις της, σημείωσαν σημαντική αύξηση.

Δεδομένης της προφανούς αποστροφής της Τουρκίας στις αυξανόμενες απώλειες, ο αριθμός των θανάτων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εγχώρια αντίθεση στις ολοένα και πιο επικίνδυνες βλέψεις της Άγκυρας πέρα ​​από τα σύνορα της.