Μια ανυπόμονη Τουρκία έτοιμη να εισβάλει στη βορειοανατολική Συρία.*

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Βασιλείου Αντώνιος**

Η Τουρκία έχει προειδοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό για μια επικείμενη επίθεση της στη βορειοανατολική Συρία, όμως οι τελευταίες προειδοποιήσεις της υποδηλώνουν ότι αυτή τη φορά ο συνδυασμός της τουρκικής ανυπομονησίας και μιάς δοθείσας ευκαιρίας θα μπορούσε να οδηγήσει την Άγκυρα να ξεκινήσει τελικά τη στρατιωτική επιχείρηση.

Δεδομένου όμως ότι μια μονομερής επιχείρηση θα πλήξει σε μεγάλο βαθμό τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ουάσιγκτον πιθανότατα θα αντιδράσει με σημαντικά αντίποινα.

Στις 6 Αυγούστου, ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan  επανέλαβε τις προειδοποιήσεις του ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Μονάδων Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG) ανατολικά του ποταμού Ευφράτη στη βορειοανατολική Συρία. Η τελευταία ανακοίνωση εξεδόθη δύο ημέρες αφότου ο Erdogan  είπε ότι η Άγκυρα έχει ήδη ενημερώσει τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και τη Ρωσία για τα σχέδια της.

Η σκληρή αγάπη ΗΠΑ - Τουρκίας *

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Βασιλείου Αντώνιος**

Ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan επί 15 χρόνια κατάφερε να γκρεμίσει τη φήμη της χώρας του ως ισχυρό δυτικό σύμμαχο. Τώρα οι στενές στρατιωτικές σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία είναι ένα σημείο καμπής που ωθεί την Ουάσιγκτον στην επανεκτίμηση των ευρύτερων σχέσεων της με την Άγκυρα.

Το τελευταίο σημείο ανάφλεξης ήρθε αυτό το μήνα όταν ο υπουργός Άμυνας Pat Shanahan δήλωσε στον τούρκο υπουργό Άμυνας Hulusi Akar ότι η χώρα του θα εκδιωχθεί από το αμερικανικό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών F-35 αν δεν ακυρώσει την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Η Μόσχα ήδη παρέδωσε την πρώτη δόση της συστοιχίας πυραύλων Εδάφους – Αέρος S-400 τον περασμένο Ιούλιο και ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη σταματήσει την εκπαίδευση F-35 για τους Τούρκους πιλότους, οι οποίοι επέστρεψαν στην πατρίδα τους.

Γιατί το σύστημα S-400 είναι πολύ αποτελεσματικό όταν χρησιμοποιηθεί σωστά.

Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Βασιλείου Αντώνιος

Οι ρωσικοί πύραυλοι εδάφους - αέρος (SAM) εξακολουθούν να κυριαρχούν στους τίτλους των ΜΜΕ. Τα συστήματα S-400 SAM μεγάλης εμβέλειας που προσγειώθηκαν πρόσφατα στο έδαφος της Τουρκίας, προσκάλεσαν τη δυσαρέσκεια της Δύσης, καίτοι παλαιότερες εκδόσεις όπως οι S-300 είχαν εξαχθεί σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Συρίας.

Οι δημόσιες συζητήσεις επιμένουν για το κατά πόσο τα κράτη του Κόλπου πρέπει να αγοράσουν πλατφόρμες αντιπυραυλικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς - σε αντίθεση με τις αμερικανικές πλατφόρμες - ή αν το Ιράν θα μπορούσε να αποκτήσει S-400 για να ενισχύσει την άμυνα του.

Δεδομένης της ισχύος του συστήματος, δεν είναι περίεργο ότι αυτές οι πωλήσεις κυριαρχούν στις ειδήσεις. Αλλά η πραγματικότητα παραμένει ότι η αξία των SAM μεγάλου βεληνεκούς δεν ισούται άμεσα με τις θεωρητικές τους δυνατότητες, εξαρτάται σημαντικά από το ποιος χρησιμοποιεί το σύστημα - και πώς. Η πολυεπίπεδη αεροπορική άμυνα είναι ζωτικής σημασίας για κάθε χώρα που επιδιώκει να προστατεύσει την ξηρά και τον εναέριο χώρο της.


Δεδομένων των εντάσεων στη Μέση Ανατολή και στην ευρύτερη περιοχή,  οι χώρες επιδιώκουν να αποκτήσουν τα πιο αποτελεσματικά προστατευτικά μέτρα εξετάζοντας τις υπάρχουσες επιλογές. Ωστόσο, πέρα ​​από το κόστος και την ικανότητα, επικρατούν βαθύτεροι παράγοντες - όπως το εάν θα ευθυγραμμιστεί με τη μια μεγάλη δύναμη ή την άλλη.

Ξεκίνημα και περίεργες επιλογές θέσεων στη νέα κυβέρνηση ΝΔ

Το άρθρο αυτό θα μπορούσε να έχει για τίτλο και το «παλιά τους τέχνη κόσκινο», αφού από τη μία θέλουν θέλουν να παραστήσουν τους αδιάφθορους κι απ' την άλλη δεν τους βγαίνει και διαβάστε παρακάτω, το γιατί:

Δύο πόρτες έχει η ζωή για τον υφυπουργό της νέας κυβέρνησης, Δημήτρη Οικονόμου. Η μία είναι του Λάτση, την οποία άνοιξε για να περάσει στην άλλη, σε αυτήν του υπουργείου Υ.Π.ΕΝ και έπονται και άλλες περιπτώσεις.

Από την 1η Ιουλίου 2019, που συμμετείχε σε σύσκεψη με την Κυβέρνηση, εκπροσωπώντας την ομάδα του Ομίλου Λάτση, για το Ελληνικό, έως την 8η Ιουλίου 2019, που βρέθηκε στην άλλη μεριά του τραπεζιού, ως υφυπουργός ΝΔ, πέρασαν επτά μέρες, αλλά κανένα ίχνος ντροπής. Με έναν μαγικό τρόπο και με το άλλοθι του «τεχνοκράτη», ο υφυπουργός Δ. Οικονόμου, ενώ εκπροσωπούσε τα συμφέροντα του επιχειρηματία αφεντικού του, τώρα θα εκπροσωπήσει αυτά, του Δημοσίου, ενάντια στις γνωριμίες και κυρίως στο χέρι που τον τάιζε.

Υπάρχει πολίτης αυτής της χώρας, που πιστεύει πως οι δύο πλευρές, δεν έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα, στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας συμφωνίας;

ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ...ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Για ποιο αυγό του Κολόμβου, μιλάτε; Το αυγό του Μητσοτάκη είναι το θέμα. Το οποίο αυγό, φευ, δεν γνωρίζουμε αν το έκανε η κότα, ή αν αυτό την έκανε και το οποίο επιμελώς κλωσάει ο πρόεδρος της ΝΔ υποσχόμενος πως έτσι θα γεννηθεί η λύση.

Δώστε προσοχή στο τί λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Θα μειώσει τη φορολογία για να ανακουφίσει αυτό που προσδιορίζει αορίστως (και ο καθένας κατά την επιθυμία του βάζει τον εαυτό του) ως μεσαίο χώρο. Στο ερώτημα που, δυστυχώς, ελάχιστες φορές τέθηκε, πώς θα γίνει αυτό στο πλαίσιο ενός δημοσιονομικού χώρου, που έχει περιγράψει ως στενό, απαντά: «μέσα από την ανάπτυξη». Και όταν σε συνεντεύξεις, ο Μητσοτάκης ερωτάται για το αντίστροφο, πώς δηλαδή θα καταφέρει την ανάπτυξη που επικαλείται ως φάρμακο, διά πάσαν νόσον, αλλά παραμένει το ζητούμενο, απαντά πως θα επιτευχθεί μέσω της μείωσης της φορολογίας!!!
Άρα, η μείωση της φορολογίας θα φέρει την ανάπτυξη, η οποία όμως ανάπτυξη θα επέλθει με τη μείωση της φορολογίας. Και κάπου εκεί, όχι μόνο δεν ξέρουμε αν η κότα τελικώς έκανε το αυγό, αλλά χάνουμε και τα αυγά και τα πασχάλια.

Ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Αν κάποιος υποψήφιος, στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας του, προσπαθήσει να εξαγοράσει την ψήφο ενός πολίτη δελεάζοντάς τον, με κάποιο χρηματικό ποσό, είναι αυτονόητο ότι θα αντιμετωπίσει ποινικές κυρώσεις, αν γίνει αντιληπτή η πράξη του. Και ορθώς...

Η κυβέρνηση, όμως, «νομιμοποιείται» να «δωροδοκεί» λίγες μόνον ημέρες πριν από τις εκλογές χιλιάδες πολίτες, χορηγώντας τους προεκλογικούς «μποναμάδες» υπό μορφή έκτακτων επιδομάτων; Και μάλιστα εφαρμόζει για δεύτερη φορά την πρακτική αυτή, αφού και πριν από τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές έκανε ακριβώς το ίδιο!Κι όμως...

Η ανάκληση του χτυπήματος δεν σημαίνει και "λήξη συναγερμού" !!!

Γράφει ο Αντγος (εα) Βασιλείου Αντώνιος

Το συμβάν :

Προς το παρόν, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να στοχεύουν το Ιράν ως αντίποινα για την κατάρριψη του μη επανδρωμένου αεροπλάνου ΗΠΑ με πύραυλο επιφανείας-αέρος της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς (IRGC). 

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανακοίνωσε χθές ότι είχε αρχικά εγκρίνει στρατιωτικό χτύπημα σε τρεις ιρανικούς στόχους, αλλά το ανακάλεσε 10 λεπτά πριν επειδή ανησύχησε για τις ενδεχόμενες απώλειες της ζωής. 

Το Ιράν έχει αποφύγει προς το παρόν τα αντίποινα των ΗΠΑ και είναι σχεδόν σίγουρο θα συνεχίσει την επιθετική περιφερειακή στρατηγική του - πράγμα που σημαίνει ότι ο Trump κινδυνεύει να βρεθεί και πάλι σε παρόμοια θέση

Η σημασία :

Έχει γίνει άκρως προφανές ότι το Ιράν επανεξέτασε τη στρατηγική του έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών τις τελευταίες έξι εβδομάδες.

Σκληρή αγάπη ΗΠΑ - Τουρκίας

 Ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan επί 15 χρόνια κατάφερε να γκρεμίσει τη φήμη της χώρας του ως ισχυρό δυτικό σύμμαχο. Τώρα οι στενές στρατιωτικές σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία είναι ένα σημείο καμπής που ωθεί την Ουάσιγκτον στην επανεκτίμηση των ευρύτερων σχέσεων της με την Άγκυρα.

 Το τελευταίο σημείο ανάφλεξης ήρθε αυτό το μήνα όταν ο υπουργός Άμυνας Pat Shanahan δήλωσε στον τούρκο υπουργό Άμυνας Hulusi Akar ότι η χώρα του θα εκδιωχθεί από το αμερικανικό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών F-35 αν δεν ακυρώσει την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Η Μόσχα αναφέρει ότι θα παραδώσει τους πυραύλους τον Ιούλιο και ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη σταματήσει την εκπαίδευση F-35 για τους Τούρκους πιλότους.

Αυτό διαταράσσει το πρόγραμμα F-35,

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...

Αυτήν τη φορά είναι εκλογές. Δεν είναι δημοσκόπηση, δεν είναι επικοινωνιακό τρικ, δεν είναι η ψεύτικη πληροφορία, που προσπαθεί να γίνει πραγματικότητα, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη. Ο καθένας θα πάει μόνος στην κάλπη, μπορεί όχι ανεπηρέαστος από όσα έχουν ακουστεί, αλλά μόνος. Ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι μόνος μέσα στο παραβάν και ίσως πολύ πιο μόνος, όταν ανοίξουν οι κάλπες... 

Χωρίς τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τα media του, χωρίς τους επικοινωνιολόγους να διαμορφώνουν την πραγματικότητα, στην οποία φαντάζει καταλληλότερος και άριστος, όπως πριν από χρόνια πλασάρονταν κάποιοι άλλοι.

Μπροστά στην κάλπη ο Κυρ. Μητσοτάκης, δεν μπορεί να πείσει κανέναν πως περπατάει πάνω στη θάλασσα και κάνει θαύματα. Δεν υπάρχουν κάμερες, γραμμένες ομιλίες και χειροκροτήματα κονσέρβας. Φυσικά το ίδιο ισχύει για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Ζούμε εκείνη τη σκληρή στιγμή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην οποία ο πολίτης είναι έτοιμος να τιμωρήσει, να επιβραβεύσει και να εξουσιάσει. Οι εκλογές που γίνονται είναι οι πρώτες που θα καταγράψουν με φυσικό και ανόθευτο τρόπο τους πολιτικούς συσχετισμούς στην κοινωνία, ακυρώνοντας τη διαμεσολάβηση των ειδικών, των αναλυτών και των δημοκόπων.

ΔΟΚΗΣΙΣΟΦΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥΓΝΩΣΤΕΣ ΟΛΩΝ

Τον Ιούλιο του 1945 ο πρωθυπουργός της Βρεττανίας, Ουίνστον Τσώρτσιλ, αμέσως μετά την ανάδειξή του σε πρωτεργάτη της νίκης κατά των ναζί στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχασε τις εκλογές.

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η εσωτερική ήττα του, ακολούθησε την πλήρη επιβεβαίωσή του, με την ήττα και συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας. Τον Νοέμβριο του 1920 ο Ελευθέριος Βενιζέλος έχασε και αυτός τις εκλογές, αμέσως μετά την επιτυχία του να μεγαλώσει γεωγραφικά την Ελλάδα. Η αναφορά στις δύο αυτές μεγάλες προσωπικότητες του 20ού αιώνα (οι οποίες επανήλθαν πανηγυρικά στην εξουσία, υπό άλλες συνθήκες) δεν γίνεται για να συγκριθεί και πολύ περισσότερο για να δικαιολογηθεί, η ήττα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά για να κατανοηθεί πως η ζωή και η πολιτική δεν αγαπούν ιδιαίτερα τις ευθύγραμμες αναγνώσεις, που καταλήγουν σε εύκολα και απλά συμπεράσματα.

Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια περίοδο που ήταν υποθηκευμένη η πορεία της, κατεστραμμένη η οικονομία της και εξαθλιωμένοι οι άνθρωποί της. Έχασε τη μάχη για τις ευρωεκλογές του 2019, έπειτα από τρεις αλλεπάλληλες νικηφόρες αναμετρήσεις, τον Ιανουάριο του 2015, τον Σεπτέμβριο του 2015 και φυσικά στο δημοψήφισμα (Ιούλιος 2015).