πηγή http://dervitsani.grΗ Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστρο-Ουγγαρία και η Ιταλία, ανακάλυψαν αιφνίδια κατά το 1877 ότι υπήρχε αλβανική εθνότητα και έσπευσαν να την προβάλλουν στο διεθνές προσκήνιο, για να πετύχουν την αναθεώρηση των Συνθηκών του Αγίου Στεφάνου και στη συνέχεια του Βερολίνου. Εξέχουσες προσωπικότητες Τουρκαλβανών, αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κινούμενοι συστηματικά συγκρότησαν τη γνωστή σε πολλούς απ’ εμάς «Ένωση της Πριζρένης».
Το 1878, οι συγκεκριμένοι
κήρυξαν μεν τα δικαιώματα του αλβανικού έθνους, απ’ την άλλη δε, θέλησαν να
παραμείνει το μετέπειτα νεοϊδρυθέν κράτος τους στη δικαιοδοσία του Σουλτάνου.
Με το συγκεκριμένο σκεπτικό, η ένωσή τους προσήλθε επίσημα στο Συνέδριο του
Βερολίνου και από τότε δημιουργήθηκε το λεγόμενο «αλβανικό ζήτημα».
Μόλις κατά το έτος 1879
εκδόθηκε το πρώτο αλβανικό αλφάβητο και άρχισαν να εκδίδονται διάφορες
αλβανικές εφημερίδες. Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησαν να διαδίδουν τα εθνικά
συναισθήματα στο λαό τους. Ο μετέπειτα Πρωθυπουργός της Ιταλίας Κρίσπη, ο
οποίος δήλωνε ανοιχτά ότι ήταν Αλβανός, στις 15-3-1880 δήλωσε τα εξής ενώπιον
του Ιταλικού Κοινοβουλίου:
«Έχουν άραγε οι Αλβανοί αληθινή εθνότητα;




